بیا در کوچه باغ شهر احساس

شکست لاله را جدی بگیریماگر نیلوفری دیدیم زخمی

برای درد پر دردش بمیریم

بیا در کوچه های تنگ غربتبرای هر غریبی سایه باشیم

بیا هر شب کنار نور یک شمعبه فکر پیچک همسایه باشیم

بیا در یک شب آرام مهتاب کمی هم صحبت یک یاس باشیم

بیا مانیز مثل روح باران

به روی یک رز تنها بباریم

بیا در باغ بی روح ولی سرد

کمی رویای نیلوفر بکاریم