بی تو هرگز

منو دریاب

a123mafg — Mon, 08 Dec 2008 14:57:15 GMT

بیا در کوچه باغ شهر احساس

شکست لاله را جدی بگیریماگر نیلوفری دیدیم زخمی

برای درد پر دردش بمیریم

بیا در کوچه های تنگ غربتبرای هر غریبی سایه باشیم

بیا هر شب کنار نور یک شمعبه فکر پیچک همسایه باشیم

بیا در یک شب آرام مهتاب کمی هم صحبت یک یاس باشیم

بیا مانیز مثل روح باران

به روی یک رز تنها بباریم

بیا در باغ بی روح ولی سرد

کمی رویای نیلوفر بکاریم

نجـــــــــــــــــــــــــــــــــاتم ده

a123mafg — Sat, 08 Nov 2008 10:47:08 GMT

ღ♥ღـــــــــــــــــــــــــــــــღ♥ღـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــღ♥ღـــــــــــــــــــــــــــــــــღ♥ღ

نجات من بدست توست
از اين محبس نجاتم ده
لباس کهنه تن را بسوزان و حياتم ده
بيا و نقطه پايان به شعر عمر من بگذار
تنم ديوار بين ماست
تنم را از ميان بردار
مرا از وحشت و ترديد رها کن تا رها باشم
هواي صبح بيداري شهادت را صدا باشم
هميشه در مصاف مرگ نقاب از چهره ميافتد
چه در ميدان چه در بستر پس بيماري ممتد
بيا و جامه عصيان بپوشان بر صداي من
که تنها سهم من اين است
هراس بي صدا مردن
مرا از وحشت و ترديد رها کن تا رها باشم
هواي صبح بيداري
شهادت را صدا باشم
نقاب از چهره ام بردار
به آيينه نشانم ده
سکوتم بدتر از مرگ است
بميرانم زبانم ده
بيا و جامه عصيان بپوشان بر صداي من
که تنها سهم من اين است
هراس بي صدا مردن
مرا از وحشت و ترديد رها کن تا رها باشم
هواي صبح بيداري
شهادت را صدا باشم

حس خوبی کودکـــــــــــــــــــــــــــــــــی

a123mafg — Thu, 30 Oct 2008 04:59:30 GMT

بچه که بودم میخواستم دنیا را تغییر دهم، بزرگ که شدم خواستم شهرم را تغییر دهم، چنانچه بزرگتر شدم تصمیم گرفتم خانواده ام را تغییر دهم، همه اینها برایم بسیار سخت بود. حالا که پیر شده ام خوب میفهمم که اگر از همان دوران کودکی خودم را تغییر داده بودم شاید، امروز میتوانستم دنیا را تغییر دهم

ساحل عشق

a123mafg — Wed, 29 Oct 2008 17:23:15 GMT

ساحل را با قدم هایت موج را با آوای صدایت غروب را با نوازش چشمانت باد را با شانه زدن موهایت زمستان را با گرمی دستانت غم را با تکیه بر شانه هایت تاریکی را با شمع وجودت ماه را با روشنی چشمانت محبت را با نوازش دستانت زیبایی را با طراوت خنده هایت شادی را

با لبخند پنهانت وجدایی را با گریه های دنیا می خواهم

ســـــــــــاحل عــــــــــشق

غصه نخور ای دل بیکسم

a123mafg — Thu, 18 Sep 2008 08:24:05 GMT

اوني كه يار تو بود، اگه غمخوار تو بود، قلبش رو پس نمي داد دل به هر كس نمي داد، دل مي گفت مقدسه عشق اون برام بسه ،از نگاش نفهميدم كه دروغه وهوسه، غصه خوردن نداره ،گريه كردن نداره، به يه قلب بي وفا دل سپردن نداره، آخر قصه چي شد، قلب اون مال كي شد اون كه از من پر گرفت چي مي خواستيم وچي شد، اوني كه مال تو بود اگه لايق تو بود تورو تنها نمي ذاشت، با خودت جا نمي ذاشت... اوني كه يار تو بود، اگه غمخوار تو بود، قلبش رو پس نمي داد دل به هر كس نمي داد

منتظرم صدا بزن

a123mafg — Thu, 18 Sep 2008 07:08:58 GMT

صدا بزن مرا شبی به غربتی که ساختی به لحظه ای که عشق را بدون من شناختی با سکوت خیلی از مشکلها خودبه خود حل میشه وقتی میخوای کسی ندونه که عاشقی وقتی بخوای هیچکس نفهمه دلگیری وقتی نخوای کسی بدونه ازش بدت میاد و حتی وقتی که داری تو تنهایی پرپر میزنی سکوت چقدر میتونه به آدم کمک کنه وقتی به وقتش ازش استفاده کنیم اما خیلی وقتها نباید سکوت کردوما سکوت میکنیم مثل وقتی که آخرین فرصت و برای گفتن دوست دارم از دست میدیم

a123mafg — Thu, 18 Sep 2008 06:57:57 GMT

·       صدای تو خوب است

·       صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است

·       که در انتهای صمیمیت حزن میروید

·       در ابعاد این عصر خاموش

·       من ازتصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم

·       بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است

·       و تنهایی من شبیهخون حجم ترا پیش بینی نمی کرد

وخاصیت عشق این است

a123mafg — Wed, 17 Sep 2008 19:46:06 GMT

آنكه مست آمد و دستي به دل ما زد و رفت در اين خانه ندانم به چه سودا زد و رفت خواست تنهايي ما را به رخ ما بكشد تنه اي بر در اين خانه تنها زد و رفت

بـــــــــــــــــــــــــــــــی وفــــــــــــــــــــــــــــــــــا

a123mafg — Thu, 11 Sep 2008 11:03:56 GMT

بـاهـات نبـودم ، برات که بودم اگه چشمات نبودم ، نگات که بودم ، هـمه

ي گـفـتـني هـام فـقط تـو بودي اگه حرفات نبودم ، صدات که بودم، اگه

پـاهـات نبودم ، يه راه که بودم اگه گريه نبودم ، يه آه که بودم ، تو

خودت مثـل روز آفتابي هستي اگه خورشيد نبودم ، يه ماه که بودم ، مي

تونستي واسه من يه چاره باشي توي آسـمـون دل

بي احساس

a123mafg — Fri, 05 Sep 2008 08:07:07 GMT

هيچ کس ويرانيم را حس نکرد .وسعت تنهائيم را حس نکرد .در ميان خنده های تلخ من .گريه پنهانيم را حس نکرد .در هجوم لحظه های بی کسی درد بی کس ماندنم را حس نکرد .آن که با آغاز من مانوس بود . لحظه پايانيم را حس نکرد عـــــــــــــــــــشق گمـــــــــــشده